Archive for Czerwiec, 2013

ZASADA DZIAŁANIA

Ze względu na zasadę działania, wśród synchronizatorów stosowanych obecnie w samochodowych skrzynkach biegów rozróżniać należy trzy podstawowe odmiany:synchronizator zapadkowy (prosty) złożony z dwustron­nego sprzęgła ciernego, zwykle stożkowego lub rzadziej wielotarczowego, dwustronnego sprzęgła zębatego oraz mechanizmu zatrzaskowego do utrzymywania przesuwkl w pozycji środkowej (wyłączenia),  synchronizator blokujący (bezwładnościowy) różni się od synchronizatora zapadkowego zastosowaniem elementów bezwładnościowych, które umożliwiają włączenie sprzęgieł zębatych dopiero po zupełnym wyrównaniu się prędkości obrotowych łączonych części wirujących.

SYNCHRONIZATOR PROGRESYWNY

Synchronizator progresywny cechuje zdolność do samo­czynnego regulowania prędkości obrotowej elementu napę­dzanego w stosunku do prędkości elementu napędzającego, zależnie od różnicy prędkości łączonych części wirujących. Synchronizator zapadkowy ma zwykle piastę osadzoną na wielowypustach wału głównego skrzynki biegów . Na zewnętrznej ściance piasty wykonane są wielowypusty, po których może przesuwać się poosiowo tuleja zębata, tzw. przesuwka, zaopatrzona w uzębienie ukształtowane odpowiednio do wrębów wielowypustowych.Każdy z elementów synchronizatora może więc przemieszczać się wzdłuż wału głównego, lecz jednocześnie musi się obracać wraz z nim. .

ODDALENIE PRZESUWKI

Wskutek oddalania przesuwki od wału sprzęgłowego zazębia się ona z pomocniczym wieńcem zęba­tym swobodnego koła zębatego, osadzonego obrotowo na wale głównym (w skrzynce czterostopniowej — zwykle prze­łożenie trzeciego biegu)Położenie przesuwki na piaście ustala urządzenie zapadkowe w postaci rozmieszczonych obwodowo  zatrzasków sprężynowych, z których każdy składa się ze sprężyny umieszczonej w promieniowym gmeżdzie oraz z kulki dociskanej przez tę sprężynę do wgłębienia w prze- suwce synchronizatora. Podczas przetnieszczania przesuwkasyn- chronizatora dzięki działaniu zatrzasków pociąga za sobą pia­stę.

PODCZAS DALSZEGO RUCHU

Obie te części przesuwają się razem jako jedna całość do chwili, kiedy piasta swoim pierścieniem stożkowym zetknie się   ze stożkowym wystę­pem wieńca zębatego na kole .Wskutek oporów tar­cia pomiędzy stożko­wymi powierzchnia­mi prędkości kątowe sprzęganych elemen­tów zaczynają się sto­pniowo wyrównywać.Podczas dalszego ru­chu dźwigni zmiany .biegów tuleja zębata przesuwając się wcis­ka kulki (z przezwy­ciężeniem oporu ich sprężyn) i następnie zazębia się z pomo­cniczym wieńcem zę­batym sprzęganego koła .. Za­trzaski kulkowe są tak dobrane, że pełne włączenie synchroni­zatora następuje do­piero po wstępnym dociśnięciu powierz­chni stożkowych w stopniu wystarczają­cym do wyrównania się prędkości obroto­wych sprzęganych części.