Archive for Październik, 2015

SPRĘŻARKA WADE

Sprężarka WADE stanowi udoskonaloną wersję sprężarki ROOTS, odznaczającą się zastosowaniem niesymetrycznych wirników i możliwością regulacji sprężu . Za­sysane przez dwa otwory wlotowe powietrze ulega spręża­niu między obracającymi się wirnikami do chwili, w której powierzchnia czołowa jednego z nich odsłoni otwór wylotowy, znajdujący się w bocznej ścianie obudowy. Ścianka ta może być przekręcana w sto­sunku do obudowy sprężarki, przez co uzyskuje się zmianę stopnia sprężania, a więc i chwilowego sprężu. Sprę­żarka WADE zapewnia spręż do 77 — 3 i wykazuje spra­wność ogólną rzędu 0,5.. .0,65.

SPRĘŻARKA BICERA

Sprężarka BICERA o zmien­nym sprężu zasysa powietrze przez wnętrze jednej z prowa­dnic zaopatrzonych w wycięcia . Prowadnice mo­gą się obracać w ustalającej je płycie czołowej. Na prze­chodzącym wewnątrz wale zamocowane są wirniki w postaci bębnów z dwoma symetrycznie położonymi wycięciami i wystającymi z każdego wirnika symetrycznie „skrzydeł­kami”. Średnice bębnów są tak dobrane, że istnieje po­między nimi luz rzędu kilku setnych milimetra.Zewnętrzny profil „skrzydełek” jest zakreślony łukiem koła o    promieniu nieznacznie mniejszym niż promień wewnętrzny otworu kadłuba.

ZALETA SPRĘŻARKI

Istotną zaletę sprężam BICERA stanowi możliwość przekręcania prowadnic, czyli zmienia­nia położenia bębna w chwilach, w których sprężany ładunek znajduje ujście do kanału wylotowego, co pozwala na regu­lację sprężu w stosunkowo dużych granicach. Sprężarki tłokowe do niedawna nie były stosowane do doła­dowywania szybkobieżnych silników trakcyjnych, z uwagi na konieczność stosowania smarowania gładzi cylindrów, co powoduje zanieczyszczanie powietrza olejem, oraz ko­sztownego układu korbowego. Jedyny wyjątek stanowił przedwojenny dwusuwowy silnik DKW V-4 z pompami tłokowymi do ładowania cylindrów silnika (dwusuwowego). Podobne rozwiązania stosowane są w niektórych motocyklach wyścigowych DKW.