Archive for Wrzesień, 2016

ISTOTNA ZALETA

Istotną zaletą takiego systemu regulacji chłodzenia jest bardzo szybkie nagrzewanie się silnika po rozruchu; jak długo silnik jest jeszcze chłodny, tak długo nagrzane powietrze odpływa z powrotem do dmuchawy, w podobny sposób jak krąży ciecz w układzie chłodzenia w okresie zamknięcia zaworu przez termostat; prędkości przepływu powietrza w określonych warunkach pracy silnika są stałe,
co zapobiega skłonności do miejscowego przegrzewania części silnika, występującej np. w razie zbyt silnego dławienia przepływu powietrza chłodzącego, upuszczanie części powietrza chłodzącego, tłoczonego przez dmuchawę; taki system regulacji intensywności chłodzenia na ogół nie jest spotykany w silnikach samochodowych, ze względu na konieczność stosowania dmuchawy 0   dużej wydajności-i odprowadzanie do otoczenia znacznych ilości powietrza (50.. .60 m3/KMgodz).

OBLICZANIE UKŁADÓW CHŁODZENIA

Ze względów bezpieczeństwa, termostaty regulujące intensywność chłodzenia silników powietrzem wbudowuje się w taki sposób, aby w przypadku uszkodzenia termostatu przesłony były całkowicie otwarte (maksymalny przepływ powietrza). Odwrotnie wbudowanie termostatu w razie jego niesprawności mogłoby spowodować przegrzanie i zniszczenie silnika.Obliczanie chłodnicy wody. Ilość ciepła odbieranego przez ciecz chłodzącą od rozgrzanych części silnika określić można z zależności: Qw = Gw • Atw • cw [kcal/godz], gdzie: Qw — ilość ciepła [kcal/godz], Gw — ciężar cieczy chłodzącej [kG/godz], Atw — przyrost temperatury [°C] oraz cw — ciepło właściwe cieczy chłodzącej [kcal/kG°C], Ciepło oddawane przez chłodnicę do powietrza atmosferycznego wyznacza się z zależności: Qp = Vp • yp • Atp • Cp [kcal/godz], gdzie: Vp — objętość powietrza [m8/godz], yp _ ciężar właściwy powietrza [kG/m3], Atp — przyrost temperatury [° C] oraz cp — ciepło właściwe powietrza

.

PODANE ZWIĄZKI

Jak wynika z podanych związków, określoną intensywność chłodzenia silnika można osiągać zarówno kosztem dużego zapotrzebowania wody lub po ietrza przy małej różnicy lub powietrza przy dużej różnicy temperatur. Ilość ciepła oddawanego przez gorącą wodę do powietrza określić można również z zależności: Q=F’k’At[kcal/godz], gdzie: F — powierzchnia chłodząca [m2], Ic_ współczynnik przewodnictwa cieplnego [kcal/m2 -godz-°C j oraz Atm — różnica średnich temperatur chłodzonej wody 0 podgrzewającego się powietrza [°C]. Dla określonej chłodnicy, tj. przy stałej powierzchni chłodzącej, ilość ciepła oddawanego do powietrza zależy od średniej różnicy temperatur wody i powietrza Ałm, przy czym chłodnica może być tym mniejsza, im większą jest różnica temperatur Atm.

DO OBLICZANIA CHŁODNICY

Do obliczania chłodnicy można posłużyć się następującą zależnością: Q^FCz’q’At [kcal/godz], gdzie: Fcz – powierzchnia czołowa chłodnicy [dcm2], q — zdolność chłodzenia [kcal/dcm* • godż*°C] oraz At — różnica średnich temperatur wody i powietrza na wejściu do chłodnicy [°C], Wartość q wyznacza się doświadczalnie, poddając odpowiednim próbom rdzeń chłodnicy. Przewodzenie ciepła. Przechodzenie ciepła z wody do powietrza scharakteryzować można wykreśłnie, wyznaczając rozkład miejscowych temperatur .Temperatura wody w miarę zbliżania się do ścianki przewodzącej jest coraz niższa. Stromość tego rodzaju spadku temperatur zależ od intensywności przejmowania ciepła przez ściankę odwody, a więc od współczynnika <xw. W samej ściance przewodzącej, w miarę zbliżania się do powierzchni stykającej się Z’ powietrzem, temperatura obniża się, przy czym spadek temperatury w ściance zależy od jej grubości i przewodnictwa cieplnego materiału ścianki, czyli od współczynnika A.